7 - Gesprek met de Majesteit

7 - Gesprek met de Majesteit

Geschreven door Adriaan Hoogendijk vrijdag 01 juli 2011 08:46

Vannacht droomde ik - het is werkelijk waar! - dat ik een oriënterend gesprek hield met de Koningin over een mogelijk door haar te volgen programma Executive Coaching. Haar secre-taris zat er bij, maar meer als bewaker van het proces. De koningin zelf nam alle ruimte om er achter te komen, wat haar te wachten stond als ze door mij gecoacht zou worden. Het was zo’n zogenaamde ‘lucide’ droom, volstrekt helder en alles leek ongelooflijk echt.

Ze leek bepaald niet op de hoogte van het coachingsvak. Iets zei me dat ik heel rustig alles op toegankelijke wijze moest vertellen, wat mij wonderwel lukte. Ik vertelde over verheldering van doelen en strategieën, over verlangens en angsten, over innerlijke hindernissen en de transformaties ervan. Haar fascinaties leken gewekt, ze keek me gretig aan en stelde steeds gedetailleerdere vragen. Dat ik over allerlei menselijke emoties en innerlijke hindernissen sprak alsof die de gewoonste zaak van de wereld zijn, leek haar een gevoel van ruimte te geven.

De gevoelsmatige tekenwaarde

Ik ervoer de situatie ook als een soort thuiskomen. Ik heb me altijd al betrokken gevoeld bij het Koninklijke Huis. Het valt niet mee om in een glazen huis te wonen, terwijl er zo veel ver-schillende meningen over je de ronde doen. Hoe kun je het uithouden om je eigen spontaniteit te onderdrukken? Hoe kun je toch je blijven verlangens koesteren? Hoe geef je je grenzen aan? Hoe leef je in de wetenschap dat al je emoties kunnen worden geregistreerd door tientallen camera’s?

‘Hoe zou u het vinden, om mij als cliënt te hebben?’ vroeg ze op een opgeruimde toon. ‘Een buitenkansje, majesteit! Hoe om te gaan met uw rollen en verantwoordelijkheden hebben mij lang gefascineerd. Het lijkt me fijn om op de achtergrond een bijdrage te mogen leveren aan het welzijn van u en van het hele land. Ik heb ooit een artikel geschreven over Executive Coaching met als titel: “Als het goed gaat met de koning gaat het ook goed met zijn volk.” De invloed van de gevoelsmatige tekenwaarde van uw welzijn op de bevolking lijkt mij niet gering.’

De besmettelijkheid van mildheid

Maar nu werd het opletten geblazen, zag ik aan haar ogen. Ze vond, denk ik, dat ik nu wel heel erg in haar straatje sprak. ‘Ik meen dit ook echt, majesteit. Als u dienstbaar bent op een voor velen herkenbare manier en zich open opstelt, dan wekt dat liefde in de mensen. Mensen dragen volgens mij een overvloed aan liefde, wijsheid en kracht met zich mee. Velen hebben zich daarvoor afgesloten. Het is nodig om mensen te helpen herinneren aan hun eigen overvloed.’

‘Doordat u een eeuwenoude archetypische baan hebt, bereikt u meer mensen en op een dieper niveau dan een president dat zou kunnen. Uiteindelijk bent u op gevoelsmatig vlak een voorbeeld voor mensen in hun ontwikkeling om een heel goede leider te worden van hun eigen leven. Ik hoef u niet te vertellen dat mensen daar vaak hun handen aan vol hebben. Als u mildheid uitstraalt, werkt dat besmettelijk en zullen de mensen eerder mild worden naar zichzelf en naar elkaar.’

Advocaat van de duivel

Een lichte glimlach verried dat zij zich begrepen voelde in haar situatie. Ik vervolgde: ‘Ik zou graag met u een traject doen van zeven gesprekken, met duidelijke doelstellingen, waar wij ons beiden aan committeren. En ik ben zo vrij om waar nodig ook uw advocaat van de duivel te zijn. Ik kan vragen stellen die u lastig vindt. Dat is mijn werk. En een minor point, voor mij werkt het het beste wanneer we elkaar tijdens de gesprekken tutoyeren.’

Dit laatste had ze duidelijk niet verwacht. Haar ogen waren iets groter dan normaal. ‘Ja, ma-jesteit, we dalen af naar het existentiële niveau, waar we beiden het leven hebben gekregen op deze planeet en wij beiden ook tot stof zullen wederkeren!’ zei ik met een zo charmant mogelijke twinkeling in mijn ogen.

De wakkere wereld weer in

‘We hebben het’, ging ik verder, ‘over de levensbestemming en over bezielende en vitalise-rende factoren in leven en werk. We hebben het over persoonlijk én functioneel leiderschap. Over leiderschapsstijlen in hun maatschappelijke context. We hebben het over de balans tussen schenken en ontvangen en het gewone en het bijzondere van gevoelens. Ik wil mij in dit kader een volstrekt gelijkwaardige gesprekspartner met u kunnen voelen!’

Ik genoot, weet ik nog, van het rustige en respectvolle gespreksklimaat, maar ondertussen gleed ik langzaam helaas uit deze situatie weg, de wakkere wereld weer in. Zal ik mij nu melden ten paleizen of wacht ik tot zij zelf contact met mij opneemt? We blijven het leven met belangstelling volgen.