9 - Het jaar 2012 - Wat overblijft is Liefde!
9 - Het jaar 2012 - Wat overblijft is Liefde!
Geschreven door Adriaan Hoogendijk zaterdag 01 oktober 2011 11:49
Ik weet niet hoe het verder gaat, met de wereld, met Europa en met Nederland. Maar zeker is dat er sprake is van een crisis die niet snel weer overgaat. Er gaan in deze periode veel verschillende verhalen in het rond, al dan niet gevoed door het jaartal van 2012 (de Maya-overleveringen, de Bijbel, Hopi-legendes of Soemerische geschriften).
Over de komeet (of planeet) Nibiru bijvoorbeeld, die eenmaal in de 3600 jaar rakelings voorbij komt en een ravage op aarde achterlaat en zorgt voor wel driehonderd meter hoge tsunami’s. En wat gebeurde er precies 3600 jaar geleden? Juist, de ark van Noach!
En dan lees ik ergens dat de Nasa bezig zou zijn met het ontwerpen van een ruimtestation dat moet kunnen manoeuvreren, zodat het zich naar de veilige zijde van de aarde kan verplaatsen als Nibiru voorbij komt schurken. Houdt men officieel wijselijk zijn mond?
Of over de ‘ompoling’ (poolshift) van de aarde, waardoor bestaande magnetische velden rond de aarde verstoord raken en wereldwijd de electriciteit uitvalt, met alle gevolgen van dien. Weg internet, telefoon, bereikbaarheid, kennisuitwisseling … de mens opnieuw met de handen in het haar.
Schaarste of overvloed
Of, los van het jaartal 2012, over het in elkaar zakken van de Euro of zelfs het einde van überhaupt het geldsysteem, dat uiteindelijk gebaseerd is op het mechanisme van schaarste, waardoor er een splitsing ontstond tussen armoede en rijkdom, honger en welvaart, macht en onmacht.
Het zouden rampscenario’s zijn, waar je je niet aan kunt onttrekken. Dan is het: God zegene de greep. We springen in het duister en we weten niet hoe en waar we terechtkomen. De scenario’s zijn niet aanlokkelijk en heel confronterend. Ik kan vrienden bezoeken in de hoge bergen van Zwitserland. Ik kan een rubberen boot gaan aanschaffen … Maar voor hoeveel dagen, maanden of jaren moet je dan proviand aan boord hebben?
En dan lees ik in een boekaankondiging dat de toestand van crisis en chaos in de wereld de geboorte van iets nieuws inluidt: er vindt een sprong in de evolutie van het menselijk bewust-zijn plaats, die geleidelijk zal leiden naar de overgang van de aarde en haar bewoners van dualiteit naar eenheidsbewustzijn, terwijl oorlog, honger en overheersing plaats zullen maken voor vrede, liefde, vrijheid en overvloed.
Kijk! Deze vier aspecten vormen natuurlijk een aanlokkelijk perspectief. Maar je vraagt je wel eens af waar we met elkaar zoal doorheen moeten, voordat dit perspectief realiteit kan worden. Wie kan ik goedemorgen wensen? En wie wenst dat mij?
Verbrokkeling of eenheid
Hoe dan ook dwingt een crisis en een overgangstijd altijd tot bezinning op je eigen leven. Terugkijkend en terugvoelend en vooruitkijkend en vooruitvoelend. Wat is nou echt van belang? Wat doet er echt toe? Wat is onze liefste constructieve bijdrage aan het geheel? Waar worden we zelf gelukkig van en samenhangend daarmee, wat vinden we dan plezierig om ook te delen met anderen? Als we het onszelf gunnen, dan gunnen we het ook anderen. Dan kan onze zoektocht naar geluk een genezing worden voor onze omgeving.
In de mate waarin we onze innerlijke brokstukken weer bij elkaar hebben geraapt en aan elkaar hebben gelijmd met liefde, kunnen we positief besmettelijk zijn voor onze omgeving. Voor zover er nog sprake is van een innerlijke verbrokkeling of strijd kan deze worden geëx-trapoleerd in concrete strijd met anderen. Als we onze eigen domeinen van pijn niet willen voelen, hebben we eigenlijk oorlog met onszelf. Ik zeg daarom wel eens tegen mezelf of tegen een cliënt: ‘Zijn met pijn is fijn!’
Liefde of angst
In de mate waarin we onszelf hebben geheeld, zijn we ook in staat om onze eigen ‘bodem’ te voelen. Daar kunnen we voelen dat we met alles en iedereen verbonden zijn. Dat is onze oorsprong. Als we bij onze pijn kunnen zijn, dan kunnen we ook contact krijgen met onze heim-wee naar de eenheid, de vrede en de liefde, waaruit we afkomstig zijn. Pijn is dus ook een richtingwijzer.
Naarmate we dichter komen bij onze oorsprong, kunnen we zelfs gaan ervaren dat we bijna uit elkaar knallen van liefde. Zo veel zit er in de overvloed die voor ons beschikbaar is. Als we die met zijn allen zouden toelaten, dan zou iedere vorm van competitie een lachertje worden van jewelste.
En dan kom ik elders op het internet de volgende tekst tegen: ‘If we meet the coming changes with love and trust, we are certain to be safe no matter what occurs of where we choose to be. If we meet the changes with fear and beliefs of separation, we will be making an alternative choice for ourselves. […] Changes are necessary to regain balance and harmony.’ Het is daarvoor nodig dat we de gehechtheid aan onze emoties opgeven en dat we onze oude opvattingen loslaten. En … ‘We are being given tools to use to dissolve fear through the presence of love.’
In 1984 studeerde ik af op een doctoraalscriptie over de relatie tussen liefde en angst. Maar 32 jaar na dato lijkt dit menselijk dilemma actueler dan ooit. En in de tussentijd heb ik ook heel wat cliënten gemeld, dat alles wat uit liefde tot stand is gebracht, wordt opgetekend in de an-nalen van het universum.
Vertrouwen in het leven
Ik vind dit wel aantrekkelijke gedachten. Ik zou zeggen: rustig kunnen kijken naar onze ang-sten, er niet voor wegvluchten, niet de zoveelste pijnvermijdende weg inslaan, maar kiezen voor liefde, mildheid, eenheid, harmonie, balans en vrede. Ondanks nog aanwezige oordelen in onszelf, die we stuk voor stuk kunnen verwijzen naar de vergetelheid.
Als het zo is dat we wandelende bewustwordingsmachientjes zijn, dan gaat het om de weg en niet om het doel. Dan gaat het uiteindelijk niet om het behoud van ons leven, maar om het mede-dienen van een groter plan.
We worden uitgedaagd om open te staan voor veranderingen. Om (nog) authentieker te worden dan voorheen. Om te voelen wat we echt nodig hebben. Om nieuwe communicatie-scenario’s te ontwerpen … en ondertussen volgen we de ontwikkelingen met grote belang-stelling … met een groeiend vertrouwen in het leven.
