11 - Ons Meesterlijk Brein
11 - Ons Meesterlijk Brein
Geschreven door Adriaan Hoogendijk donderdag 01 december 2011 00:00
Ons mentale level, het brein, is het gebied waar geanalyseerd wordt, strategieën ontstaan, overzicht over het leven wordt gehouden en theorieën worden gevormd. Dit zijn vooral functies van de linkerhersenhelft. De rechterhersenhelft is vooral goed in beelden, verbeelding, metaforen, archetypen, essenties, toonzettingen en gevoelsbeschrijvingen. Beide hersenhelften hebben we natuurlijk nodig voor wijsheid en het maken van de juiste keuzes. En voor visieontwikkeling ten aanzien van onderwerpen van het leven of van de samenleving.
Slachtofferschap of Nieuwe Kansen
Is ons denken gebaseerd op overvloed of is ons denken gebaseerd op schaarste? Denken (en voelen) we vanuit het perspectief van slachtofferschap of hopeloosheid, of vanuit de grondpositie van nieuwe kansen en verantwoordelijkheid nemen voor jezelf met alles er op en er aan?
Hoeveel en welke grammofoonplaten in ons brein bevatten desastreuze overtuigingen, die werken als smoezen om niet te hoeven zijn wie we eigenlijk zijn. Hoe belangrijk is het voor ons om gelijk te krijgen? In hoeverre werkt ons brein zich uit de naad om perfect gedrag te vertonen of perfect werk af te leveren?
Houden we met ons denken rekening met de stem van onze ziel? Met de signalen van ons lichaam? Met de kracht van energie? Met de verschijnselen van synchroniciteit in ons leven? Of niets van dit alles. We hebben het zelf voor het zeggen.
De Innerlijke Levensfilosoof
Er is de mentale functie van zelfreflectie, kritisch, maar ook met een knipoog, naar onszelf, naar anderen of naar het leven kijken. Of naar een bepaald onderwerp, vraagstuk of probleem kijken vanuit verschillende invalshoeken: functies van een mobiele geest, die een belangrijk onderdeel vormt van de levensfilosoof in onszelf.
Mag deze levensfilosoof in onszelf er zijn en zijn werk doen? Vinden we het spannend om te kijken of er oude beelden, overtuigingen, manieren van kijken zijn, die we zouden kunnen loslaten? Om nieuwe ruimte te scheppen om naar het leven en naar onszelf te kijken door een nieuwe bril? Met een streven naar wijsheid?
Loslaten en Overgave
Dat hebben we op deze planeet wel nodig! Want het is een heftige planeet. Met doodenge levensscenario’s. Veiligheid is nooit helemaal gegarandeerd. In onze jeugd niet, in ons werk niet, op straat niet, in verschillende landen niet. We hebben misschien wel allemaal zo onze redenen om hier met angst rond te lopen.
Voor onze persoonlijke ontwikkeling en voor de ontwikkeling van het algemeen, is er de uitdaging om ons te blijven oefenen in:
1. angsten loslaten,
2. vertrouwen stellen in het leven,
3. overgave aan het leven.
Angst of Compassie
Dan ontstaat er meer ruimte voor compassie voor eenieder. Dan zie je plotseling dat (misschien zelfs) iedereen eigenlijk probeert er het beste van te maken. We zijn met zijn allen aan het zoeken naar de heelheid waaruit we afkomstig zijn en we kiezen uit onwetendheid of onmacht soms wegen, die ons juist verder van huis brengen. We moeten elkaar dus helpen.
Hoeveel uren televisie kijken zou een gemiddeld mens aankunnen voordat zijn voel- en denksysteem wordt gedomineerd door angst? En welke bezigheden zouden we ter hand kunnen nemen om te bewerkstelligen dat ons voel- en denksysteem gedomineerd wordt door compassie? Het zijn maar vragen.
Wandelende Hoofden
\Ik wil graag weten van mensen hoe de energie verdeeld is in hun lichaam, en om daar percentages over aan te geven. Voor welk percentage zit de energie in het hoofd, voor welk percentage zit de energie in het hartgebied, voor welk percentage in het buik-bekkengebied en voor welk percentage in de benen en voeten.
Mensen kunnen dat doorgaans precies aangeven. De antwoorden zijn heel verschillend, maar als ik een gemiddelde zou moeten geven: 45 % in het hoofd, 20 % in het hartgebied, 15 % in het buik-bekkengebied en 20 % in de benen en voeten. De meeste energie zit vaak in het hoofd. In onze cultuur zijn we vaak wandelende hoofden geworden; we zijn het gewoon gaan vinden om het leven te managen vanuit het hoofd.
De 'Mind' of het Hart?
De zelfcensuur van het brein zorgt voor innerlijke terugtrekking van wat we in onszelf ervaren als kwetsbaar. Bijvoorbeeld ons hart of onze verlangens in de buik. Het laat zien hoe dominant de ‘mind’ in ons leven is. Die wil erg graag de beheersing en controle houden over alles wat er gebeurt.
Terwijl we de buik toch nodig hebben om te weten waar onze scheppingskracht over gaat, het hart nodig hebben om de dingen met liefde te kunnen doen, de benen nodig hebben om de stappen te zetten voor de reis van onze ziel op aarde. Het verdient dus aanbeveling om de ‘mind’ te zien als een werktuig en dit werktuig in dienst te stellen van ons hart en van onze scheppingskracht.
Het is niet handig om onze emoties en gevoelens (rouw, verdriet, schaamte, spijt, schuld, woede, etc.) met ons verstand weg te bonjouren. Het is slim om er rustig, accepterend en niet veroordelend naar te kijken. Pas dan kunnen we er echt van leren in het kader van het voortgaande proces van bewustwording. Als emoties en gevoelens er op deze manier mogen zijn en als ze hun boodschap hebben afgegeven, dan zijn ze eerder bereid om los te laten en weg te vliegen. Dan hebben ze hun rol van betekenis mogen vervullen.
Intern Gewouwel
Wanneer we dan ook nog het voortdurende zich herhalende gewouwel van ons brein tot kalmeren kunnen brengen, en dat kan heel goed door regelmatige meditatie, dán kan er eerder sprake zijn van innerlijke rust, ruimte, vrijheid, vrede en écht leven! Wat willen we nog meer?
Wat nemen we waar met onze ogen en oren? In hoeverre zitten we gevangen in onze eigen projecties van onverwerkte zaken? In hoeverre projecteren nieuwsmakers hun eigen angsten op de wereld, die leiden tot de angstwekkende verhalen die miljoenen krijgen voorgeschoteld? In hoeverre gaat het eerder om de sensatiewaarde dan om de nieuwswaarde? En wat wordt er niet geprojecteerd op de manager of directeur, die van alles goed moet maken wat vroeger door pappa of door mamma is aangericht?
De Creatieve Intentie
Er kan ruimte ontstaan om te spelen met de ‘creatieve intentie’. Dat is de toverkracht van ons denken. Daarmee kunnen we positiviteit scheppen door met een positieve intentie naar mensen en situaties te kijken en door positief te denken over hoe het verder kan gaan. Alles wat we denken heeft een actieradius naar de concrete werkelijkheid toe. Alles wat we denken creëert vorm op enig niveau. Zonder pardon!
Dus waar houdt ons denken zich mee bezig? Anders gezegd: welke klussen besteden we uit aan ons brein en welke niet? En met welke intenties vullen wij de bezigheden van ons brein en met welke intenties niet? Kunnen we accepteren hoe de concrete werkelijkheid in het hier en nu feitelijk is, om er van te leren en ook om te kijken hoe we die zouden willen veranderen?
De Magie van Dankbaarheid
Kunnen we op voorhand al van harte dankbaar zijn dat het zo gaat worden zoals we dat ook graag zouden willen? Dat klinkt misschien vreemd, omdat we graag van tevoren bewijzen willen zien, maar gevoelens van dankbaarheid hebben een enorme positieve invloed op de werkelijkheid. Dankbaarheid impliceert een mate van overgave aan het leven en tegelijk ook een afscheid van angst.
En dan is er het talent van de ‘profeet’ in onszelf, die vooruit ziet en meer ziet dan de meeste mensen. Naarmate we verder komen in onze ontwikkelingsprocessen, worden we steeds meer een zuiver kanaal om echt te zien wat er is en wat er gaat komen, om meer te weten en te begrijpen dan de meeste mensen. Een weldaad is het om met deze kwaliteiten en talenten anderen van dienst te kunnen zijn.
Het mentale level zou gezien kunnen worden als het luchtelement van de mens. Het zien in domeinen, lucht geven aan zaken door ze te benoemen, verluchtigen van zwaarte door de humorvolle onverwachte invalshoek. Gedachten komen en gaan, net zoals de wolken in de lucht. Er zijn donkere wolken, lichte wolken of er is geen wolkje aan de hemel. De zorgeloosheid van een kind en de verlichting tijdens een meditatie.
-o-o-o-
