Missie en Visie

Missie

De twee o’s uit de naam Hoogendijk zijn met elkaar verbonden tot een lemniscaat en grijpen als ringen in elkaar, maar kunnen ook gezien worden als de twee gezichten van een communicerend koppel. De lemniscaat staat voor de wisselwerking met de wereld. Het delen van ideeën, ervaringen en idealen met anderen. En voor de wisselwerking met onszelf. Het is een voortdurende uitdaging om contact te houden met onze verlangens, maar ook om de betekenisvolle realiteit tot ons door te laten dringen, om onze schaduwkanten te transformeren, waardoor de innerlijke ruimte toeneemt voor tot nu toe onontgonnen kwaliteiten. Met hakkelen en stotteren, vallen en opstaan, want het blijft structureel struikeltijd in het leven! De lemniscaat daagt voor de één uit om te leren schenken en voor de ander om te leren ontvangen. Het is een spelen met de balans tussen schenken en ontvangen.

Visie

Wij willen ons steentje bijdragen aan een wereld waarin werk wordt opgevat als een kans om je eigen individuele levenswerk vorm te geven, wat een zinvolle bijdrage vormt ten aan­zien van het welzijn van het geheel.

"Doe de dingen die de meeste liefde in je wekken!" schreef Theresia van Avila, een Spaanse non in de 16e eeuw. We zijn medeverantwoordelijk voor wat ons overkomt en we kunnen aan de slag met de emoties die ons nog belemmeren om medeschepper te zijn. Zo komt er ruimte voor gevoe­lens die daaronder liggen en voor vrijheid, mildheid, liefde, vergeving en schoonheidsbeleving.

Organisaties ontlenen hun bestaansrecht aan hun bijdrage aan de samenleving. Een organisatie bestaat uit een verzameling van mensen, die hopelijk doen wat ze echt willen en waar hun fascinaties liggen. Wanneer dat niet meer het geval is, ligt er de verantwoordelijkheid om persoonlijk een nieuwe uitdaging aan te gaan. Want mensen zijn verantwoordelijk voor hun eigen ontwikkeling en dat ze op de juiste persoonlijke koers liggen, doordat ze de stem van hun ziel kunnen horen en ter harte nemen. Want zo ontstaat er bezieling in mens en organisatie. 

"U moet zichzelf gelukkig maken!"

Iedereen is in de eerste plaats verantwoordelijk voor zijn eigen geluk. Dat geldt ook in verschillende soorten van relaties. Mensen hebben de neiging om hun verlangens (vaak diepliggend, vaak onbewust) om te zetten in verwachtingen ten aanzien gedrag van een ander of van anderen. In de praktijk blijkt dat niet te werken. Altijd weer blijken we terug te moeten keren naar de persoonlijke en risicovolle verantwoordelijkheid voor onze eigen levenssituatie en voor de realisatie van onze eigen verlangens. Dat klinkt eenzaam, maar wat let ons om de juiste mensen in te schakelen om ons te supporten? Mensen hebben elkaar zo nu en dan nodig om weer tot inspiratie, vitaliteit en bezieling te komen.

"Waar verwarring is, daar is groei!"

Het is niet altijd mooi weer. "Who promissed you a rosegarden?" Wie heeft gezegd dat we verplicht gelukkig moeten zijn? Er is zowel pijn als liefde. Er zijn innerlijke hindernissen die uitdagen tot transformatie. We hebben verlangens, maar ook angsten om die verlangens te realiseren. We geloven graag in goedheid, maar die blijkt niet altijd in werking. We willen graag veiligheid, maar het leven blijkt dat niet te geven. Van crisis naar kans! (Als het maar niet te snel hoeft!)  “Het voordeel van de bodem raken is dat er daarna weer een weg omhoog is. Je kunt rouwen om wat er niet is, maar je kunt ook kijken naar wat er weer komt bovendrijven”, zei Marco Borsato. En zo is het!